Bruiloft op Slot Zuylen in Utrecht – Loes & Jan

Loes en Jan trouwden op vrijdag 1 juli 2011 op Slot Zuylen, het kasteel aan de Vecht in Oud-Zuilen, net buiten Utrecht. Het was mijn eerste bruiloft in Utrecht, en ik kende de stad toen nauwelijks. Gelukkig hadden zij zelf een route uitgestippeld: ’s ochtends naar het slot en de appelgaard, lunch bij de fontein in het Julianapark, en daarna de Domtoren en de grachten. Na de ceremonie op het slot gingen we in colonne naar ’t Wapen van Haarzuylen, voor het diner en het feest.

Er was regen voorspeld, maar ook zon. Het werden allebei, en we hadden geluk met wanneer.

Thuis bij Loes

Toen ik bij Loes aankwam, regende het licht. Binnen was het al druk: er was familie, en Loes was bijna klaar met haar en make-up. Jan kwam haar ophalen, met het boeket in zijn hand, en zocht eerst nog even de goede bel. Voor we vertrokken, gingen we nog even het dak op, met uitzicht over de daken van Utrecht.

Slot Zuylen in de ochtend

Als eerste reden we naar Slot Zuylen. Daar zouden ze ’s middags trouwen, maar ze wilden er ook in alle rust foto’s. Naast het slot liggen een tuin en appelgaarden, en het licht viel er prachtig door de bomen. Ik heb ze vooral lekker laten rondlopen. De rood-witte luiken zie je overal terug; dat zijn de kleuren van de familie Van Zuylen.

Hun trouwauto was een witte Kever-cabrio. Met het dak open past hij precies bij zo’n zomerdag.

Lunch in het Julianapark

Rond het middaguur reden we naar het Julianapark in Utrecht, om te lunchen bij de grote fontein. Een oud park met veel hoge bomen, en met een glas champagne in het gras was het meteen een feestje.

De Domtoren en de binnenstad

Na de lunch gingen we de binnenstad in. Naast de Domtoren ligt de kloostergang van de Domkerk, met hoge gewelven en een tuintje met een fontein in het midden. Het licht was daar echt fantastisch. Onder de gewelven is het licht zacht, en de pilaren geven vanzelf diepte in de foto.

Daarna liepen we door de straatjes en langs de grachten. Een terras, fietsen tegen een muur, een bootje aan de kade waar ze even in stapten voor de foto: in Utrecht vind je op elke hoek wel iets.

Toen we terugliepen naar de auto, begon het te regenen. We waren net op tijd klaar.

Met de Kever naar de ceremonie

We reden meteen door naar Slot Zuylen. Gelukkig stopte de regen weer, en Loes en Jan konden met het dak open aankomen. De gasten stonden langs de oprit te klappen.

Trouwen tussen de wandtapijten

De ceremonie was binnen, in een zaal vol oude wandtapijten en kroonluchters. Loes liep met haar vader naar voren. Het licht komt hier door hoge ramen van opzij; ik werkte zonder flits, met de lens helemaal open, zodat de sfeer van de zaal bleef zoals hij was. En voorzichtig: ik kreeg vooraf duidelijk te horen dat ik de muren echt niet mocht aanraken.

Daarna de felicitaties. Dat zijn vaak de foto’s waar de meeste emotie in zit.

Bellen, champagne en groepsfoto’s

Buiten wachtten de gasten met bellenblaas. Daarna dronken we champagne aan de buitenkant van het slot, en maakten we de groepsfoto’s aan de voorkant. De gevel met de klimop is daar een mooie achtergrond, en er is ruimte genoeg voor een grote groep.

Diner en feest in Haarzuilens

Daarna reden we in colonne naar ’t Wapen van Haarzuylen, in het dorpje bij Kasteel de Haar. Ook daar zie je de rood-witte luiken weer. Hier waren het diner en het feest.

De taart was gemaakt door een van de daggasten, en hij smaakte erg goed.

Voor het feest hadden ze de band Lean on Me ingehuurd. Zeven man, erg muzikaal, met veel bekende hits. Al bij het eerste nummer vloog de confetti door de zaal. De gasten dansten niet alleen, ze stonden grotendeels op de muziek te springen. Halverwege de avond, als het echt losgaat, pak ik graag de fisheye. Je staat midden tussen de mensen en krijgt de hele dansvloer en het plafond erbij, en die lens versterkt het feestgevoel. Maar dan moet dat feestgevoel er wel al zijn: op een halflege dansvloer ziet een fisheye er juist minder spectaculair uit.

Aan zo’n lange dag komt ook een einde. Op weg naar huis kon ik heerlijk nagenieten.

Fotograferen op Slot Zuylen

Slot Zuylen heeft binnen en buiten genoeg voor een hele fotoshoot: de appelgaard en de tuin naast het slot, de poort met de rood-witte luiken, de gracht en de gevel met klimop. Ik ben er sinds Loes en Jan nog een paar keer geweest, en het blijft een gave locatie.

• Licht. In de appelgaard filteren de bomen het zonlicht, dus daar kun je ook midden op de dag terecht. De voorkant van het slot is mooi voor groepsfoto’s; let op waar de zon staat, zodat niemand in het felle licht hoeft te knijpen.
• Regen. Binnen zijn de zalen met wandtapijten en kroonluchters. Bij een bui kun je daar ook portretten maken; het is wel een museum, dus de muren en het interieur raak je niet aan. De poort en de rand van het terras geven even beschutting.
• Trouwen. Volgens het slot (oktober 2026) kan de ceremonie buiten, in de Tuinhut in de Engelse tuin (tot 150 gasten) of op het kasteelterras aan de gracht (tot 60 gasten). Diner kan in de Gobelinzaal of de Boven Sael, tot 50 gasten. Kijk voor de actuele mogelijkheden op de site van Slot Zuylen.
• Alleen een fotoshoot? Dat kan niet meer. Trouwfoto’s maken op het slot mag alleen als jullie er ook de ceremonie houden.
• Combineren. Slot Zuylen ligt aan de Vecht, op tien minuten van het centrum van Utrecht. Zo heb je op één dag een kasteel én de grachten en de Domtoren, net als Loes en Jan.

Camera’s en lenzen

Ik werkte die dag met twee camera’s, een Canon 5D Mark II en een 1D Mark IV, zodat ik nooit van lens hoefde te wisselen op een belangrijk moment. Buiten gebruikte ik vooral de 16-35mm en de 70-200mm, binnen de 24-70mm f/2.8 op ISO 1600, en op het feest de 15mm fisheye.

Slot Zuylen staat ook in mijn lijst met romantische trouwlocaties in Nederland. Meer over trouwen in en rond de stad lees je op mijn pagina over bruidsfotografie in Utrecht.

Gaan jullie ook trouwen op Slot Zuylen of ergens anders aan de Vecht? Ik vertel jullie graag hoe ik jullie dag zou vastleggen. Kijk of jullie datum nog vrij is, of bekijk eerst de pakketten en prijzen.

Meer bruiloften in de buurt: Yvonne en Robert-Jan bij Kasteel de Haar, Marjolein en Coen bij De Nonnerie in Maarssen en Kim en Dennis op Kasteel Hooge Vuursche.